▶️ tuşuna bastıktan 3 saniye sonra seslendirme başlayacaktır.  Yazan ve Seslendiren: Kerem İriç Çanakkale’de yeni partinin ilçe kongreleri tamamlandı; merkez ilçe ön seçiminde Ahmet Can Aktuna sandıktan ilk sırada çıkarken, kurucu İl Başkanı Levent Gürbüz il başkanlığına aday olmayacağını ve ilk genel seçimde milletvekili adayı olacağını açıkladı. Ardından gerçekleştirilen il kongresinde ise İbrahim Can Ergun bayrağı devraldı. Süreç kâğıt üstünde tamamlandı tamamlanmasına ama Çanakkale siyasetinde asıl konuşulması gereken tablo, bu kongrelerin arkasında bıraktığı derin sessizliktir. Yönetimde Kim Var? Bilen Yok! Normal şartlarda yeni kurulan bir siyasi hareketin kongreleri coşkuyla başlar. Ancak Çanakkale’de ne "Vay be, ne isim yönetime girmiş" dedirten transferler veya salonlara sığmayan coşkulu kongre haberleri duymadık, ne de sokakta bu yönde bir rüzgâr hissedildi. Bugün sokağa çıkıp vatandaşlara "YENİ Parti'nin il veya ilçe başkanı kim?" diye sorsanız, muhtemelen on kişiden sekizi yanıt veremez. Yönetim kurullarında kimlerin oturduğunu ise bilen kimse yok. Şehrin geçmişinde yer almış, ağırlığı ve karşılığı olan flaş bir ismi bu kadrolarda öne çıkmış olarak görmek maalesef mümkün olamadı. Eski Coşku Nerede? Ağır Toplar Kabuğuna Çekildi Oysa hatırlayın; Butlan sürecinde daha 6 ay önce CHP il binasının önünde toplanan, günlerce nöbet tutup slogan atan, birlik pozu veren eski belediye başkanları ve partinin ağır topları kongre sürecinde tamamen kabuğuna çekildi, salona bile uğramadı. Bu tip kongrelerin en önemli geleneklerinden biri olan diğer siyasi partilerin ve eski ortakların katılımı da bu tabloda yoktu. Yakın geçmişte Anayasa Komisyonu’nda bulunan Muharrem Erkek ve "Altılı Masa" sürecinde birlikte yol yürüyen partilerin il başkanlarından ya da yöneticilerinden eser görülmedi. Özellikle İYİ Parti’de aktif olarak milletvekilliği yapan Rıdvan Uz’un bu kongrenin protokolünde en ön koltukta oturmasını beklerdik; ancak ortada böyle bir birlik tablosu da yoktu. İktidar partisinin kongrelerinde gördüğümüz sivil toplum katılımından, belediye başkanlarının kongre öncesi yapacağı umut veren açıklamalardan da tamamen mahrum kaldık. Şahsi İkbal Hesaplarına Kurban Edilen Bir Potansiyel Görünen o ki; YENİ Parti başlangıçtaki o mağduriyet rüzgârını ve geniş kitleleri yanına çekme potansiyelini şahsi ikbal hesaplarına kurban etmiş durumdadır. Parti içerisindeki erken koltuk paylaşımları ve dar çevrede yürütülen bireysel hesaplar, tabandaki o saf enerjiyi ne yazık ki eritti. Tüm bu yaşananları alt alta koyduğumuzda, siyasette bir düğün havasında olması gereken kongrenin geldiği noktayı özetleyen o çarpıcı gerçek karşımıza çıkıyor: Parti kongresi bir düğün organizasyonu gibi olması gerekirken adeta bir cenaze töreni gibiydi.